Column: De man met dubbele agenda

flatulentie

Vriendin Sas lag uitgeput op de borst van Steve, haar steady date, toen zijn telefoon ging. Om 00:30 uur s’nachts. Het was een Hannie, zag Sas snel.
“Oh, vast een broekzakbeller’ zei Steve zonder blikken of blozen.
Maar Sas -eens bedrogen, altijd argwanend- voelde een alarm afgaan. In haar onderbuik.

“Wie is Hannie?”, had Sas een paar weken later gevraagd. Het was een oude collega waar hij nog wel eens mee uit eten ging.
“Wanneer voor het laatst?” vroeg Sas
Uh, vorige week.
Dus toch niet echt een broekzakbeller.

Sas was al maanden met Steve aan het daten, en hoewel het goed voelde, was er iets, waardoor ze steeds minder met elkaar afspraken. Toen Sas het ter sprake bracht, begon hij over een blokkade, die vast wel weg zou gaan. Sas toonde begrip maar toen ze op een verveelde avond weer een keer op de datingsite keek, stond daar ene “Steven”  Weliswaar zonder foto maar met een wel heel herkenbare omschrijving. Dezelfde als Steve destijds: Sportief, blabadiebla en nog meer cliché en, bladiebla en easy going.
Easy going, alleen al mannen die zichzelf ‘easy going’ noemen zouden op de zwarte datinglijst moeten komen te staan. Van mij dan.

Terug naar Sas. Sas confronteerde Steve met zijn verschijning op de datingsite, maar Steve vond het allemaal vooral héél toevallig en: ‘nee, natuurlijk stond hij niet meer op een datingsite’. Sas vergat het voorval om bestwil en beleefde nog een aantal fijne weken met Steve.
Maar Hannie bleef broekzakbellen…
En appen.

“Hannie was je collega toch? Is zij de reden van jouw scheiding”, vroeg Sas een keer na drie wijntjes en drie appjes op zijn telefoon. Van háár, Hannie.
Nee joh.
“Maar hebben jullie wat gehad?”
Ja, we hebben wel een soortvan relatie gehad.
“Is zij nog getrouwd?”
Ja, mompelde Steve, maar ze heeft geen goed huwelijk,

Met die laatste zin verried Steve zijn hartzeer. En de reden van zijn blokkade. Zijn hart was niet vrij, zijn hart lag bij Hannie, maar Hannie had haar huwelijk niet willen beëindigen. Dus belde of appte Hannie elke avond met Steve als haar man al lag te slapen. Dat was alles wat Steve kreeg van Hannie, op die maandelijke etentjes na en wie weet wat er zich nog meer voltrok. Dus vulde hij de resterende tijd met Tinderscharrels, waar Sas er één van was. Sas trok de stekker eruit.

“Weet je Bar, ergens ben ik blij’ zei ze.
Waarom? vroeg ik.
“Hij liet constant scheetjes als we aan het wandelen waren.”
Niet!
“Ja echt, ik heb een keer gevraagd of hij nu echt steeds windjes laat”
En toen?
“Ja, hij zei dat ‘ie er niets aan kon doen.”
Gatsie
“Ja, best wel hè”
Een easy-going-flatulerende man.
“Heel easy”
plopplop

 

Kabouter Plop – Het Ploplied

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s