Column: Bindingsangst

bindingsangst

 

Vriendin Sas had last van bindingsangst. Ze date weer een tijdje en durfde haast niet meer met haar nieuwe vlam af te spreken. ‘Ow Babs’, zei ze, ‘ik ben zo bang dat ik hem tegenval! En dat ‘ie erachter komt dat ik eigenlijk helemaal niet zo leuk ben en intellectueel, enzo, en dat ‘ie me dan alsnog laat zitten’. Ik besefte dat Sas het zwaar te pakken had, want Sas die zo over zichzelf ging twijfelen, dat had ik nog niet meegemaakt.

Want ruim een maand geleden had ze nog een blind date in de sauna. Een echte naakte sauna, waar je dus geen badpak aan mag. Ik ga nooit naar de sauna, behalve na het skiën en dan nog hou ik mijn handdoek hermetisch gesloten tegen mijn lichaam uit angst voor een verdwaald oog op een ronding of holte. Sas deed dat niet, Sas stapte poedelnaakt de sauna in met een vreemde: een Adam en Eva date.

Ik vond het zo dapper. Niet alleen omdat je je zo letterlijk open en bloot geeft, met alle putjes, kwabbetjes etcetera, maar ook omdat je zeker dertien minuten lang samen met iemand in een hokje moet zitten, jezelf dwingend om je ogen niet af te laten dwalen naar die vleeskomma. En dat hij dat dan ziet, dat je daar naar kijkt, en dat er dan een reactie volgt: geïrriteerd of ge-erecteerd.

Naked Adam bleek het niet te zijn voor Sas. Dat lag niet aan zijn jeweetwel, maar hij was het gewoon niet. Klaar. Dat voel je gewoon, soms al na een halve minuut: nul chemie. Sas ging weer op Tinder en had een crush met een Steve Jobs look-a-like. En Steve was leuk. Steve gedroeg zich als een gentlemen. Zelfs na date #3 hadden ze nog niet het bed gedeeld en Sas werd overspoeld door gevoelens die ze niet eerder had ervaren bij iemand. Ze werd er onzeker van. Zo onzeker dat ze soms niet wist waar ze het moest zoeken. Iemand die dit bij haar kon losmaken, voelde als gevaarlijk. Omdat hij te dichtbij kwam en haar kan raken, precies dáár waar het echt pijn kan doen.

Ik wist even niet hoe ik Sas moed kon inblazen. Omdat haar situatie schuurde van herkenning, had ik geen successtory voorhanden. Ik dacht alleen maar: ‘just go with the flow’…
‘The flow, de flow van het leven. It’s where the winds blows, and where the water flows”, Misschien is dat het wel, Sas. Je hebt te lang in stilstaand water gelegen. Nu je weer in de stroming ligt, moet je je er maar gewoon aan toegeven. Niet teveel over nadenken, niet tegen de stroom in willen zwemmen, maar alles zo laten gaan zoals het gaat. Meegaan, in de stroom van het leven. Omdat de rivier zelf zijn weg wel vindt.’

“Jeetje, wat omschrijf je dat mooi, ben jij zo spiritueel?” vraagt Sas.
Ik? Spiritueel? Echt?
“Echt wel, maar je hebt zo gelijk, ik kan hier echt wat mee, thanx!”
Oke, nou, graag gedaan hoor..

Ik en spiritueel.
Ik kreeg spontaan jeuk aan mijn rechterchakra.

Namasté,
oehmmmm.

“It must have been love” Roxette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s