Ontspannen hobby

maaier

De ex keek me raar aan toen ik zei dat het gras gemaaid moest worden. Hij was net een maand uit huis verhuisd en het gras stond inmiddels aardig hoog. Ik vond oprecht dat ik een hele normale vraag gesteld had. Wie anders moest nu het gras maaien? Ik bedoel: hij wil toch ook dat zijn kinderen goed buiten kunnen spelen?

“Wat dacht je ervan om zelf gras te gaan maaien, of vraag je vader.”

(Zucht #rollingeyes) Hé, laat maar.

Toen het gras op kuithoogte stond, besloot ik toch maar zelf de grasmaaier uit de schuur te trekken. Het duurde ongeveer zeven minuten voordat ik doorhad, dat hij niet op benzine werkte maar op elektriciteit. Maar wáár was het snoer? In de doos vol kerstverlichting vond ik drie verlengsnoeren, goed voor bijna acht meter lengte. Toen ik alle stekkerdozen gekoppeld had en bij de laatste stap aankwam: het inpluggen van het verlengsnoer in de machine, ontdekte ik dat je daar een speciale stekker voor nodig had. Google leerde mij dat het een stekker met dikke ronde kop was.

Ik naar de Plentyparts om de hoek. De mannen daar adviseerden me een oranje snoer van wel twintig meter. Ideaal, want zo hoef ik niet te koppelen. Die Plentypartsmannen denken altijd zo praktisch. Eenmaal thuis was het plug & play, dacht ik. Want mijn WULF Intergarten grasmachine ging nog steeds niet aan, ondanks 75 keer op het knopje gedrukt te hebben. Ik belde de ex op en hij legde uit dat ik tegelijkertijd met de knop, de stang onder de duwbeugel in moest knijpen.

…..

Zulk staaltje onlogische logica kan alleen door mannen zijn verzonnen. Hoe dan ook, na wat motorisch gestuntel, waarbij vooral mijn fijne motoriek te wensen overliet, kreeg ik de maaier aan de praat. Maar het moeilijkste moest nog komen. Al maaiende kreeg ik steeds ruzie met het snoer, dat overal in de weg lag. Wel veertien keer moest ik de maaier uitzetten om het snoer aan de kant te leggen, maar de laatste keer zag ik de streng over het hoofd. Een vonkenregen schoot de lucht in en mijn maaiert zuchtte finaal: Hngggggdoefff.

Ik trakteerde de mannen van Plentyparts op een typisch dom-blondje-momentje toen ik weer binnenkwam voor een nieuw snoer.  Al doende leert men. Nu drie jaar verder lukt het me om in één keer mijn gazon te maaien. Sterker nog, mijn gazon is mijn hobby geworden. Ik raak er ontspannen van. Ik verticuteer, verzorg, verwen en bevochtig het gazon alsof het mijn geliefde is. Na het maaien snuif ik de lucht van vers gemaaid gras op en als ik Joep de Kater dan op mijn gazon zie kroelen word ik week van geluk.

Grasmaaien is het nieuwe zen worden. Probeer het ook eens.

 

“De vier jaargetijden”  Vivaldi

 

img_2891

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s