Afknappers

toms
Vroeger, in mijn tienertijd, konden ik en mijn vriendinnen al afknappen op jongens met verkeerde schoenen of kleren. Berucht was de foute spijkerbroek (alles wat géén Levi’s 501 was) of de ‘Michael Jackson look’: Wit t-shirt strak in de broek gepropt met daaroverheen een losgeknoopt overhemd. Hoog opgetrokken sportsokken onder een korte broek, betekende op staande voet een no-go.

De ex daarentegen, was het tegenovergestelde van de no-go’s. Hij hield meer van shoppen dan ik en de kasten stonden dan ook vol met kleurrijke hippe sportschoenen (toen heetten ze nog geen sneakers). Bij elk exemplaar had hij wel een kek jasje of shirtje met bijpassende onderbroeken. Ik vond er altijd wel wat van, maar het was niet dermate erg dat mijn alarmbellen ervan gingen rinkelen. Hij liep immers niet rond op kittige “Happy Socks” in dito Italiaanse puntschoenen met opgestikte roosjes – of iets van gelijke strekking.

Toen BINK voor het eerst bij mij thuis aanbelde, rinkelde er wel een klein alarmbelletje toen hij voor me stond in een jagersgroene waxjas met hoog opstaande ribfluwelen bruine kraag. Zijn zuinige billenpartij was verpakt in een jeans die vooral heel comfortabel leek te zitten en zijn zwart glimmende ranke schoenen keken ontevreden met de neus naar boven. Alsof zij toen al wisten dat dit tenue niet in de prijzen zou vallen. Tenminste, die avond niet.

Gedurende de aftastende date-periode werd ik getrakteerd op een collectie Ralph Lauren polo’s waarvan ik niet wist of ze groen, grijs of lichtblauw waren. Ik maakte kennis met wijde witvale boxershorts (gelukkig wel smetteloos) en nog eens vier paar van dezelfde zwart glimmende schoenen. Maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het me na een aantal weken niet meer opviel wat hij aanhad. Deze man liet mij vergeten wat ik vroeger belangrijk vond en zette onbewust andere prioriteiten bovenaan. Belangrijkheden die boven een merkwaardige kledingstijl uitstijgen en waarvan ik niet eerder wist dat ik het nodig had. Klinkt als sentimenteel gewauwel, maar dat bedoel ik niet zo. Think small: zondagochtends in bad een cappucino bediend krijgen, rode wijn drinken in bed of zijn zin in uitgebreid koken. (vooral die laatste koester ik).

Hoewel, vorige week kreeg ik een appje doorgestuurd met daarop zijn voeten gehuld in TOMS schoeisel: Katoenen stro-sloffen met stompe neus die eigenlijk met niets te combineren vallen. Ik vond het een libidovretende verschijning die gelijk staat aan een naaktsquattende man of flatulentie in bed. Hij echter, was er vrij content mee. En misschien siert hem dat ook wel weer, die staat van verlichting. Hij moet er alleen niet raar van opkijken als Joep er op een ochtend overheen heeft geplast.

‘You got it’  Roy Orbinson

fullsizeoutput_2659

 

Eén reactie

  1. En wat zei hij toen?😳

    Op do 30 mei 2019 22:52 schreef Manloos overleven :

    > Barbara posted: ” Vroeger, in mijn tienertijd, konden ik en mijn > vriendinnen al afknappen op jongens met verkeerde schoenen of kleren. > Berucht was de foute spijkerbroek (alles wat géén Levi’s 501 was) of de > ‘Michael Jackson look’: Wit t-shirt met losgeknoopt overhemd er o” >

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s