Van bil gaan op je eerste date. Verstandig?

bil

Zowel Annabel als Jolien gingen vlak na de scheiding al snel van bil. Eigenlijk al op hun eerste date. Annabel was weer op de eerste de beste gevallen, die haar een compliment gaf. En Jolien voelde zich zo vernederd, nadat haar man ervandoor was met haar beste vriendin, dat ze echt toe was aan  bevestiging.

‘En nu?’, vroeg ik aan beide dames. De minnaar van Annabel had na afloop benadrukt, dat het voor herhaling vatbaar was, maar dat ze er niet meer van moest verwachten. En Jolien kreeg na het hoogtepunt te horen dat ze ‘leuk voor nu was, maar geen relatiemateriaal’.
‘Maar, waarom ga je dan al gelijk van bil?’ vroeg ik ze beide. ‘Ik bedoel, wil je elkaar niet eerst beter leren kennen, een man moet toch ook nog wat hebben om naar uit te kijken of uhh eh…?’
Ze keken me aan alsof ik rechtstreeks uit 1834 was geteleporteerd.

Jolien gaf aan dat ze het echt even nodig had, maar Annabel had hevig hartzeer. Ze was ervan overtuigd dat het een blijvertje was en hij -net als haar- vurig verliefd was. Ze was zelfs na de daad in bijzijn van hem,  op de wc gaan zitten plassen. Dat getuigde van lef vond ik.

Mijn first date met Bink verliep anders. We gingen uit eten en ik was zo zenuwachtig, dat ik alleen maar aan een stuk had doorgerateld over de meest onzinnige dingen. Bink droeg een bloemetjesblouse en rook zoals de teddybeer van Robijn moest ruiken: naar een wolk wasverzachter en dat was fijn, merkte ik. Ze zeggen wel eens dat de lichaamsgeur bepalend is, of je wel of niet verliefd kan worden. Misschien had Bink wel een sterkriekende lichaamslucht, en probeerde hij het zo te verhullen, maar zover was ik nog niet in mijn ontdekkingstocht met Bink.
Bink rook lekker en Bink was (nog steeds) leuk. Al kon ik dat door de zenuwen nog niet zo met zekerheid zeggen.

Nadat hij na afloop zijn Earl grey-thee bij mij thuis op had gedronken, deelde hij mee dat hij moest gaan. Ik bracht hem naar de deur en hij zei dat hij me nog zou bellen. Voor het raam zwaaide ik hem uit.
“Huh?” dacht ik na afloop. Staat volgens de ongeschreven datingregels: ‘ik bel je nog wel’ niet synoniem aan: ‘het was leuk, maar niet leuk genoeg, tot ooit?’.  Ik bedoel, het is niet dat ik gelijk in de touwen wilde gaan hangen, maar een afscheidszoen was toch wel passend geweest? Om te laten blijken dat ‘ie het wel leuk vond, ofzo?

Ik belde vriendin Linda op. Linda weet veel van het leven, en zat die avond in de bruine dorpskroeg. Ik fietste erheen, vertelde mijn verhaal, over mijn eindeloze gewauwel, en dat hij me nog zou bellen. Linda kon er ook niet meer van maken en troostte me. Die nacht verdronken we samen – met de rug leunend tegen een replica van Rembrandt’s Nachtwacht- mijn liefdesverdriet.

Op de wenkbrauwen ging ik naar huis en toen ik de volgende ochtend met een helse kater wakker werd, las ik een appje van Bink: ‘Ik vond het erg gezellig, ik hoop jij ook. Ik had je graag nog willen zoenen (op de wang natuurlijk), maar ik had een tinteling in mijn lip en ik vrees dat dat de voorbode is van een koortslip. (zoiets vertellen was natuurlijk niet smakelijk op een eerste date) Hoe dan ook, ik hoop je snel weer te zien’.

Wordt hier vervolgd…
‘Kiss me” Sixpence None the Richer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s